Rasa

Rasę "gończy polski" opisuje wzorzec FCI nr 354 zatwierdzony 22 listopada 2016 r.

---

Choć data rejestracji w FCI mogłaby wskazywać na młodą metrykę rasy, to jednak faktyczne jej korzenie sięgają co najmniej kilkuset lat wstecz i wiążą się z powszechnym wśród szlachty na ziemiach polskich zwyczajem polowania z psami. Pierwsze wzmianki pochodzą z XIII i XIV wieku, a bardziej szczegółowe opisy pojawiają się od początku XIX wieku. Istniał już wtedy wyraźny podział na dwa typy gończych polskich - cięższego ogara i lżejszego gończego.

Po I wojnie światowej rozpoczęło się świadome prowadzenie rasy przez Józefa Pawłusiewicza, który stworzył pierwszy wzorzec gończego polskiego i doprowadził do jego rejestracji.

We wzorcu jest sklasyfikowany w grupie 6.: Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne, Sekcja 1.2: Psy gończe średniej wielkości. Podlega próbom pracy.

Opis charakteru zawiera m.in. takie określenia: "Zrównoważony i łagodny. Jest psem prawdziwie odważnym, a nawet zdolnym do brawury. Inteligentny i łatwy w szkoleniu. Nie agresywny, ale nieufny w stosunku do obcych. Jest nie tylko doskonałym psem myśliwskim, ale również nieocenionym stróżem. Podczas polowania głosi zwierzynę melodyjnym głosem o zmiennej tonacji, która u suk jest z reguły wyższa.

Pełną specyfikację wzorca można pobrać tutaj (.pdf 370 kb)